Süt Ürünü Yerine Ne Kullanılabilir?
Hayatımda o kadar çok şey değişti ki, her geçen gün bir başka sınırımı zorlamak zorunda kaldım. Kayseri’nin soğuk kış günlerinde, evde yalnız başıma kahvemi yudumlarken birdenbire süt ürünü yerine ne kullanabileceğimi düşünmeye başladım. İşin ilginç yanı, bunu sadece mutfakta değil, hayatımın diğer alanlarında da sorguluyordum. Bazı şeyler, sanki benim için geçerliliğini yitiriyor, yerine başka seçenekler çıkıyordu. Kafamda dönüp duran bu soruyu size anlatmak istiyorum. Çünkü, bazen en basit sorular, en derin duygularımıza dokunabiliyor.
O Günün Sabahı
Sabah, güne Kayseri’nin karla kaplı sokaklarında yürüyerek başlamıştım. Bu kış, hem soğuktu hem de bir yandan sıcacık kahve içme isteği uyandırıyordu içimde. Evde, kahvemi sütle yapmak istedim. Ama gözlerim, dolabımda süt kutusunu bulamıyor. “Yine mi bitti?” diye mırıldandım, sonrasında bir derin nefes aldım. Benim için süt, yalnızca bir malzeme değildi; o, sabahları karanlık odama ışık getiren bir arkadaş gibiydi. Belki de en sevdiğim şeydi, sabahları bu sıcak içeceği içmek.
Ama işte o an, “süt ürünü yerine ne kullanabilirim?” diye düşünmeye başladım. Şu anda bu düşünce, bana çok sıradan gelebilir, belki de basit bir problem gibi görünüyor. Ama o gün sabah, içimde bir kırıklık vardı. Küçük şeyler bile bazen büyük duyguları uyandırabiliyor. Süt yerine ne koyacağımdan çok, bu küçük kayıptan hissettiklerim daha önemliydi. O anki hayal kırıklığım, bütün sabahımı sarstı. Yalnız başıma olduğumda, her şey çok derinleşiyor. Belki de yalnızlık, insanı her küçük değişiklikte daha fazla sarsıyor.
Alternatifler Arayışı
Neyse, içimdeki o hayal kırıklığına rağmen, başka alternatifler aramaya koyuldum. Başlangıçta aklıma gelenler basitçe alışılagelmiş şeylerdi. Badem sütü, yulaf sütü, soya sütü… Ama hiçbirinin tadı, o sabah içtiğim sütlü kahve kadar rahatlatıcı olmayacaktı. Belki de bu yüzden, alternatif arayışımda bile bir yetersizlik duygusu vardı. Bir şeyi değiştirmek, alışkanlıklarımı terk etmek, her şeyin olduğu gibi kalmadığı gerçeğiyle yüzleşmek zorlayıcıydı.
Sonra, gözümün önüne geçen yıllar geldi. O zamanlar, annemin yaptığı sütlü tatlılar, sıcak çorbalar ve sabah kahvaltıları… O süt kokusu, evin her köşesine yayılır, bizi birbirimize yakınlaştırırdı. Ama her şey değişti, bazen insanlar da bir şeyler de yerini değiştirmek zorunda kalıyor. O eski alışkanlıklar, sanki artık çok uzaklaşmıştı. Süt ürünü yerine ne kullanabileceğimi düşündükçe, bir yandan da bir şeyleri değiştirme korkusu beni sarıyordu. “Belki de zamanla bu kayıplara alışırım” diye düşündüm. Ama bir eksiklik vardı, bu kadar alışkanlık yer değiştirdiğinde, bir boşluk oluşuyor insanın içinde.
Süt, Bir Zamanlar
Kayseri’nin karı, her şeyin soğukluğunu hissettiriyordu. Ama içimdeki sıcaklık, sadece evdeki küçük mutfak penceresinden dışarıya bakarak büyüyordu. O kadar çok düşündüm ki, belki de süt yerine kullanılacak her şey bir nevi değişim süreciydi. Hayat bazen böyle: Bir şeyin yokluğu, başka bir şeyin değerini hatırlatır. Belki de süt yerine, badem sütüyle başlayan bu süreç, hayatımın başka bir dönemine açılacak kapıları işaret ediyordu. O sabah, o sütlü kahveye kavuşamamıştım belki ama başka bir alternatifle başladım güne. Bazen, eski alışkanlıklar ve yenilikler arasında kayboluyor insan. Ama sonunda ne olursa olsun, o eksiklikle barışman gerekiyor.
Bazen Değişim İyidir
Günler geçtikçe, kahvemi badem sütüyle içmeye alıştım. Bazen ilk baştaki o eksikliği hissetsem de, sonunda o yeni tadı sevdiğimi fark ettim. Hatta bazen öylesine düşündüm, belki de hayatta en çok korktuğumuz şeyler, bizi en çok büyüten şeylerdir. Süt, bazen hayatta çok basit bir şey olabilir, ama bir yerlerde sütün yerini başka bir şeyin alması, küçük bir dünyayı değiştirebilir. Bu hayatta bazı şeyleri kaybediyoruz, ama yerine ne koyacağımızı öğrendiğimizde, belki de kazançlı çıkıyoruz.
Ve işte, o sabah yaşadığım küçük hayal kırıklığı, bana büyük bir ders verdi: Bazen kaybettiklerimiz, bizleri yeni şeyler keşfetmeye iter. O kahve, o sabah için kaybolmuş bir şey olabilir, ama hayatta her kayıp, başka bir alternatifle gelir. Kendimi hiç bu kadar mutlu hissetmemiştim. Kayseri’nin soğuk günlerine rağmen, kahvem artık daha farklı, daha umutlu ve daha ısınmıştı.
Sonuç
Süt ürünü yerine ne kullanabileceğimi düşündüm, ama sonrasında fark ettim ki aslında sadece bir şeyin yerine başka bir şey koymakla kalmıyorum. Hayatımda bir değişim sürecine başlıyorum. Kimi zaman bir kayıp, kimi zaman bir keşif, her şeyin sonunda beni bambaşka bir yere taşıyor. Ve o yer, aslında beni ben yapacak olan yer. Bu yazının sonunda şunu söylüyorum: Bazen değişimler, basit görünebilir ama onların derinliklerinde çok şey saklıdır.